Osnovni na?in prenošenja HIV infekcije je seksualnim putem . To je prirodan na?in za prenošenje i predstavlja najve?i problem u sprije?avanju širenja infekcije. Prenošenje seksualnim kontaktom je problem jer je seksualni nagon, poslije nagona samoodržavanja, najja?e ispoljen nagon i to posebno kod mladih osoba. Ove osobe su u isto vrijeme i najugroženije i predstavljaju oko 90% oboljelih u dobu od 15 do 45 godina starosti, kako muške tako i ženske populacije. U spermati?noj te?nosti muškarca, kao i u vaginalnom sekretu žena, koji su inficirani, nalazi se veliki broj ?elija inficiranih HIV- om. Može se smatrati da je dovoljno da jedna ?elija inficirana HIV- om prodre u organizam i do?e do limfnih organa i dovede do infekcije HIV- om sa svim ve? opisanim posljedicama. Kada je u pitanju vaginalni seksualni odnos, HIV se lakše prenosi sa muškarca na ženu jer je vaginalna sluzokoža mnogo osjetljivija i lakše se prenosi pa stvaraju mikropovrede zahvaljuju?i kojima virus iz sperme dospijeva u krvotok žene. Najrizi?nijim se smatra analni seksualni odnos jer je predio analnog otvora i ratkuma bogat krvnim sudovima a sluzokoža je tanka i podložna povredama. Oralni seksualni odnos se tako?e smatra rizi?nim i to kod oba partnera stim što je aktivni partner u ve?em riziku u odnosu na pasivnog.

Pored ovog, prirodnog na?ina prenošenja, HIV se može prenijeti i krvlju (upotrebom istog šprica za ubrizgavanje droga, ubodom medicinskog radnika/ce prilikom hiruške intervencije ili davanja injekcija osobama koje su inficirane HIV- om, bratimljenjem, tetoviranjem, tokom poro?aja novoro?en?adi u HIV pozitivnoj majci). Danas se sva krv testira na HIV i posebnim termi?kim postupkom obra?uje, te je rizik od infekcije putem transfuzije krvi i krvnih derivata ekstremno mala. Prenošenje preko transfuzije krvi ili krvnih derivata prakti?no je onemogu?eno jer se i krv, kao i tkiva i organi za transplataciju uzimaju samo od osoba koje nisu HIV inficirane. U našoj zemlji od 1987. godine zakonski je regulisana kontrola svih produkata krvi, tkiva i organa na HIV.

Tre?i mogu?i na?in transmisije HIV- a je vertikalnim putem tj. sa inficirane majke na plod u trudno?i, prilikom poro?aja ili prilikom dojenja, putem maj?inog mlijeka. U novije vrijeme trudnice zaražene HIV- om podvrgavaju se antiretrovirusnoj terapiji i tada je vjerovatno?a ra?anja HIV inficirane djece 1-5%, za razliku od slu?ajeva gdje nije upotrijebljena terapija kada taj procenat iznosi oko 30%. Uzimanje lijeka zidovudina (AZT) tokom trudno?e zna?ajno ?e smanjiti rizik prenošenja HIV- a na dijete. Ukoliko se takvo lije?enje kombinuje s carskim rezom, rizik infekcije se može svesti na 1%.

Definitivno je utvr?eno da se HIV infekcija ne prenosi :
rukovanjem, poljupcem, koriš?enjem istih prostorija (stan, kancelarija, škola), koriš?enjem istog telefona, kompjutera, koriš?enjem zajedni?kog pribora za jelo, koriš?enjem istog pribora za pi?e, spavanjem u istom krevetu, grljenjem, koriš?enjem istog kupatila, peškira i ubodom insekta.

Te?nosti u kojima je najve?a koncentracija virusa i preko kojih se najlakše može prenijeti su:
krv i krvni derivati, sperma, vaginalni sekret, maj?ino mlijeko, cerumen (ušna mast) i likvor (moždano-moždinska te?nost).

Iako su nau?nici otkrili HIV u slini zaraženih osoba, nema dokaza da se virus može prenijeti putem sline. Laboratorijska istraživanja su pokazala kako slina sadrži prirodne sastojke koji inaktiviraju virus. Studije su tako?e pokazale kako ne postoje dokazi da se HIV prenosi poljupcem u obraz ili tzv. »dubokim poljupcem«. Nau?nici tako?e nijesu pronašli dokaze da se HIV prenosi znojenjem, suzama, urinom ili stolicom. Istraživanja u porodicama u kojima živi osoba inficirana HIV- om jasno su pokazale da se virus ne prenosi zajedni?kim korištenjem pribora za jelo, ru?nika, posteljine, bazena ili telefonske slušalice. HIV se ne prenosi ubodom komaraca i ostalih insekata. Osoba koja ve? ima neku polnu bolest poput klamidijske infekcije, kapavca ili herpesa, podložnija je infekciji HIV- om kada spava sa zaraženom osobom.