Osobine HIV-a / AIDS-a

HIV - Virus humane imunodeficijencije (HIV) pripada familiji virusa Retroviridae, pod-familiji Lentivirinae. Virus ima sve karakteristike retrovirusa. Veličina mu je 100-140nm, ima nukleoproteinsko jezgro i dvoslojni lipoproteinski omotač. U jezgru se nalazi ribonukleinska kisjelina (RNK) i neophodni enzimi: reverzna transkriptaza, ribonukleaza i integraza. U genomu virusa nalaze se tri strukturna gena potrebna za replikaciju virusa: gag (za sintezu proteina kapside viriona), pol (za sintezu enzima) i env (za sintezu glikoproteina omotaca), kao i sedam regulatornih gena. Funkcije ovih gena su poznate i oni upravljaju sa umnožavanjem virusa. Oko genoma i enzima jezgra nalazi se proteinski omotač, koji predstavlja antigen jezgra proteina 24 (p24). Na površini virusa nalazi se lipoproteinski omotač, koji nastaje od omotača ćelije u kojoj se virus razmnožava, dok drugi dio omotača potiče od samog virusa i njega čine glikoproteini 41 (gp 41) i 120 (gp120) koji su kao šiljci pobodeni u lipoproteinski omotač. Ovakav sastav virusa, kao i saznanje da je dvije decenije prije utvrđivanja ovog oboljenja bilo osoba koje su umrli od infekcije HIV- om, što je potvrđeno ispitivanjem njihovih seruma koji su sačuvani u zamrznutom stanju, sasvim sigurno odbacuju tvrdnju da je HIV vještački i namjerno napravljena epidemija sa njim.

Virus humane imunodeficijencije je dosta osjetljiv u spoljnjoj sredini i temperatura od 56?C ga inaktiviše za 30 minuta. HIV je osjetljiv i na niske i jako visoke pH vrijednosti (<3 i >10). Derivati hlora su najbolje dezinfekciono sredstvo za HIV, kao i alkohol. Temperatura do -70°C virus ne oštećuje, a otporan je i na UV i gama zrake.

Virus se preko gp 120 vezuje za molekul CD4 koja se nalazi na glavnoj regulatornoj ćeliji imunog sistema pomoćničkom T limfocitu (CD4 T limfocitu), CD4 molekuli se nalaze i na makrofagama, gelijalnim ćelijama mozga, dendritičnim ćelijama kože i sve one mogu vezati HIV za sebe i postati inficirane. Poslije ulaska u CD 4 T limfocit, Virusna RNK se pomoću reverzne transkriptaze (obrnuti prepisivac) prepiše u DNK i ugradi u genom domaćina kao provirus. Ovako ugradena virusna DNK koristi normalne mehanizme domaćinove ćelije za svoje umnožavanje, onemogućavajuci na taj način regulatornu funkciju CD 4 T limfocita, a samim tim ruši sposobnost imunog sistema da se brani od mikroorganizama. Inficirane ćelije mogu se naći u mozgu, limfnim žlijezdama, timusu, plućima, kostinoj srži, koži kao i u tankom i u debelom crijevu.

Do sada su otkrivena dva tipa virusa: HIV1 i HIV2. HIV1 je rasprostranjen u čitavom svijetu dok je HIV2 pronaden u Zapadnoj Africi. Karakteristično za HIV2 je da se on 2 puta brže razmnožava od HIV- a1. Kod zaražene osobe virus se nalazi u svim tjelesnim tečnostima i tkivima, u manjoj ili većoj koncentraciji. Tečnosti u kojima je najveća koncentracija virusa i preko kojih se najlakše može prenijeti su:

  • Sperma
  • Vaginalni sekret
  • Majčino mlijeko
  • Cerumen (ušna mast)
  • Likvor (moždano-moždinska tečnost).

AIDS (sindrom stečenog gubitka imuniteta) je smrtonosna, neizlječiva, polno prenosiva bolest koja predstavlja posljednji stadijum HIV infekcije. AIDS karakteriše gubitak tjelesne težine više od 5kg u toku jednog do dva mjeseca (ako za to ne postoje drugi razlozi), povišena temperatura, stalni zamor, jače noćno znojenje, stalna glavobolja, otok limfnih žlijezda u parovima na vratu, potiljku i ispod pazuha, dugotrajni suvi i uporan kašalj, učestali prolivi i bolovi u stomaku, bijele naslage na jeziku i usnoj šupljini. Na to se nastavljaju razni simptomi oboljenja mozga, pluća, srca, probavnih organa i kože, a kod nekih bolesnika javljaju se i određene vrste malignih tumora.